بادبادکی که به هوا پرید
کاش بادبادک تنهایی من بود تا با کشیدن قرقره دل ،دوباره به چنگم می افتاد
**بنام او که هرچه داریم و نداریم از حکمت اوست** سلام سلام سلام... سلام بر حسین(علیه السلام) سلام بر اولاد حسین(علیه السلام) و سلام بر اصحاب حسین(علیه السلام) دقت کردی این روزها دلت یه حال و هوای دیگه داره؟!!! تا چند وقت پیش اگه دلت می گرفت به خاطر خودت بود؛ به خاطر دلتنگی هات؛ به خاطر دل مشغولی هات و به خاطر هزار و یک چیز دیگه...!!! اما تو این روزها آدم، فقط دلش واسه آقامون حسین(ع) می گیره، واسه اولاد حسین(ع)، واسه اصحاب حسین(ع)... دل آدم فقط هوای کرب و بلا رو می کنه...!هممون دوست داریم اونجا باشیم...! تو این روزها حتی بک گراند موبایل ها و کامپیوترها هم حال و هوای حسینی پیدا کرده...همه ی وبلاگ ها هم رنگ و بوی حسینی به خودشون گرفتن... خدا کنه خودمونم حسینی شده باشیم...!خدا کنه بتونیم در حد توانمون حسین(ع) رو بشناسیم و قیام حسین(ع) رو درک کنیم...! کربلا صحنه ی نمایش بود عاشورا روزی است که حسین در نمایشگاه خود، درهای حکمت و معرفت و روزنه های دانش و بینش را بر روی مسلمین باز کرد و تعلیمات مقدس اخلاقی و مذهبی اسلام را بر دلها برای همیشه نقش بست.او به مردم نشان داد که در راه حق و حقیقت اگر خواستید فداکاری کنید بایستی تا این حد پافشاری و استقامت ورزید که از سر اولاد و اموال و حتی جان شیرین بگذرید و آگاه باشید که در راه موفقیت و پیشرفت، دادن جان چیز کوچکی است، بلکه باید هزاران جان داشت و نثار مقدم دوست کرد و بیگانه را از خانه دل بیرون ساخت تا مظهر عشق و محبت جلوه نماید. در آن روز، زمانی که عده ای از یاران با یکدیگر گفتند:«حسین را نگاه کنید...گویا از مرگ وحشتی ندارد.» حضرت حسین(ع) فرمود:«ای بزرگ زادگان همواره مصابرت و خودداری کنید.زیرا که مرگ مانند پلی است که نفوس شما را از عالم محنت و رنج به نعیم دائمی و لذت ابدی عبور می دهد.کدام یک از شماست که مایل نیست از زندان خاکدان به باغ جنان انتقال یابد؟!!!» حسین(ع) تنها کسی بود که از همه علایق چشم پوشید و همه را قربانی دوست کرد.او می فرمود:«کشته شدن نزد من اهمیتی ندارد زیرا بهر کشته شدن، زندگانی جاودان می یابم.ای کاش هزار مرتبه کشته می شدم و باز زنده می شدم.در مقابل چشم به خون آغشته شدن جوانان را دیدن کار مهمی نیست؛ در راه دوست کاش هزار علی اکبری داشتم و هزار برادری مانند عباس تا همه را در پیشگاه دوست قربانی می کردم.» امام حسین(ع) با این معامله به حیات ابدی و زندگانی سرمدی دست یافت.او زنده است و از بارگاه الهی رزق و روزی می گیرد... هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق ثبت است در جریده عالم، دوام ما حضرت حسین(ع) عاشورا را برای نمایش دادن بهترین سبک سیاست خود به وجود آورد. او در نمایشگاه خویش، معانی حقیقی عشق و فضیلت،عاطفه و مظلومیت،فداکاری در راه حق و حقیقت،طرفداری از ضعفا و زیردستان،معنی رحم و فتوت،صبر و شکیبایی،تحمل و بردباری و بخشش و نیکوکاری را عملاً به مردم دنیا چنان نشان داد که هیچ گاه از نظرها محو نمی شود. نکوتر بتاب امشب ای روی ماه که روشن کنی روی این بزم گاه بسا شمع رخشنده تابناک ز باد حوادث فرو مرده پاک حریفان به یکدیگر آمیخته صراحی شکسته قدح ریخته به یکسوی ساقی برفته ز دست زسوی دگر مطرب افتاده مست بتاب ای مه امشب که افلاکیان ببینند جان بازی خاکیان مگر نوح بیند کز این موج خون چه سان کشتی آورد باید برون بــبینــد خلیـــل خداوندگــار ز قربانی خود شود شرمــسار مسیحا اگر بیند این رستخیــز صلیب و سلب را کنـد ریز ریز محمد(ص) سر از غرقه آرد برون ببیند جگرگوشه را غرق خـون پروردگارا بر محمد و آل محمد(صلی الله علیه وآله وسلم) درود فرست و شفاعت حسین(علیه السلام) را روزی ما بگردان در روزی که بر تو وارد می شویم و ما را از آنان قرار ده که با قدم صدق و صفا و عهد و وفا و ایمان کامل نزد تو می آییند به همراه حسین(ع) و اصحاب حسین(ع) که جان خود را برای حسین(ع) دادند... *به امید رحمتت ای مهربان ترین مهربان ها* دست حق به همراتون «بنام او که هرچه داریم و نداریم از حکمت اوست» سلام سلام سلام... روزی کنیزی به امام حسن مجتبی (علیه السلام) شاخه گلی هدیه کرد آن حضرت فرمود:« تو در راه خدا آزادی.» فردی از ایشان پرسید:در مقابل یک شاخه ی گل، آزاد کردن کنیز؟!!! آن حضرت فرمودند:«خداوند ما را این چنین آموخته و فرموده است: « زمانی که کسی شما را درودی گفت، بهتر از آن به او پاسخ دهید.» بهتر از این شاخه گل، آزاد کردن اوست.» زمانی که این روایت را خواندم با تبسمی که بر لبانم شکوفا شده بود به حال خود افسوس خوردم زیرا: نمی دانم که آیا تا به حال درودی نثار کسی کرده ام یا نه؟!!! نمی دانم که آیا تا کنون بخششی در حق دیگران کرده ام یا نه؟!!! نمی دانم که آیا تا کنون در درود گفتن به دیگران پیشی گرفته ام یا نه؟!!! نمی دانم که آیا پاسخ کسی را که از روی لطف درودی نثارم کرده، به خوبی داده ام یا نه؟!!! نمی دانم...؟!!! حضرت علی (علیه السلام): «اگر درودی به تو گفته شد، تو درودی بهتر و گرمتر از آن بگوی و چنانچه دستی از در نیکی و بخشندگی به سویت دراز گردد،تو سزای آن را بیشتر و شایسته تر بده و همیشه راه مردمداری را بپوی و با همه ی این ها، لطف و بزرگواری از آن کسی است که در درود گفتن و بخشندگی پیشدستی کرده باشد.» دست حق به همراتون
| Design By : Night Skin |
خوش آمدید
