در میان انبوه حجم ها و صداهای گوناگون گم شده ام . مردمانی به ظاهر آشنا ،

ولی در حقیقت، غریبه و دور.

و تو ای مهربان دست نیافتنی ام ، چرا اینقدر از من دور شده ای ؟ دیگر از انتظار

بودنت در کنارم خسته شده ام.

دلم می خواهد بروم ، به سمت جاده ای بی برگشت و نابودی در یک لحظه کوتاه ،

بی هیچ نشانه و ردپایی.

نوشته شده در پنجشنبه 24 اردیبهشت1388ساعت 3:39 توسط نسیم| |