بادبادکی که به هوا پرید

منتظرت می مانم ای از من به من نزدیکتر

fati1989 — Wed, 02 Sep 2009 20:09:18 GMT

و این درخواست من است از خدایی که گاهی این دل خاکستری فراموشش می کند و گاهی با به اوج می رود:

سلاممممممممممم

معبود من به قلب من بیا

مهربان من هدایتم کن به اون صراط مستقیمی که خودت به من وعده دادی

زیبای من هر آنچه تا کنون آموخته ام را از یادم ببر و هر آنچه که خود دوست می داری به من آموزش بده

بهترین من قدرت تغییر کردن و خوب بودن به من عنایت کن

رفیق من هیچوقت تنهایم نذار

عزیز ترینم به من قدرت درک وجود متعالی خودت را به من بده

و ای همیشه جاودانه ام به من نشاط حقیقی عنایت بفرما و درک حقیقت بودنم و زندگی و راز و رمز های این جهان را به من بیاموز

منتظرت می مانم چون صبوری هدیه ای بود از طرف خودت به من

دوستت دارم

...

fati1989 — Wed, 02 Sep 2009 19:58:18 GMT

کجاست بام بلندی و نردبان بلندی

که بر شود و بماند بلند بر سر دنیا

و بر شوی و بمانی بر آن و نعره بر آی

هوای باغ نکردیم و دور باغ گذشت

(منصور اوجی)

مرسی از کامنتای دلگرم کنندهتون

fati1989 — Mon, 03 Aug 2009 21:07:47 GMT

سلام به همه عزیزانی که به خونه دل من قدم می گذارند اول باید بگم شرمنده همتون هستم سرم خیلی شلوغه از شیوا ، مسعود و سرزمین عاشقان عزیز خیلی سپاسگزارم در اولین فرصت حتماً بهتون سر می زنم.

فقط می خوام بگم شاید دیگه آپ نکنم نمی دونم دیگه از نوشته هام لذت نمی برم چند وقتی هم هست که دیگه نمی نویسم .

براتون آرزو می کنم خدایی بشید.

خدانگهدارتون

ستاره ها رو خط نزن

fati1989 — Thu, 14 May 2009 00:08:18 GMT

در میان انبوه حجم ها و صداهای گوناگون گم شده ام . مردمانی به ظاهر آشنا ،

ولی در حقیقت، غریبه و دور.

و تو ای مهربان دست نیافتنی ام ، چرا اینقدر از من دور شده ای ؟ دیگر از انتظار

بودنت در کنارم خسته شده ام.

دلم می خواهد بروم ، به سمت جاده ای بی برگشت و نابودی در یک لحظه کوتاه ،

بی هیچ نشانه و ردپایی.

فرسنگ ها فاصله از دلی تا دلی دیگر

fati1989 — Wed, 06 May 2009 21:47:18 GMT

سکوتی بی پایان و دردی بی درمان او را عذاب می داد. آری، او رو به مرگ بود.

دستانش فرسوده و لرزان شده بود و چشمانش خسته و کم نور، با این همه در دلش

غوغایی بر پا بود. آیا قبل از مرگ او را می دید یگانه بهار زندگیش را؟

بغضش ترکید بیصدا در خود گریست. چشمانش تر شده بود و قلبش بی حضور او

چیزی را در خود کم داشت.

خورشید در حال غروب بود و او نیز غروب زندگیش را با پایین آمدن خورشید

نظاره گر بود.

آری، او نیامده بود و او نیز دیگر امیدی به آمدنش نداشت. شهرت مهمتر است تا

دیدن کسی از گذشته که تنها،سهم کوچکی از خاطره هاست . و اینک جز

ته مانده ای راکد و بودار هیچی نیست. یک مرداب حقیر و گل آلود.

با وجود این غم و دوری از حیات بخش زندگیش ، دیگر خود را به دست باد سپرد

و باد او را با خود برد...

در دوردست ها گویی صدای هق هق کسی شنیده می شد کسی که عاشقانه

حجم سرد روی بستر را دوست می داشت، اما افسوس که قلب او گرفتار عشق

دیگری بود.

و چه سخت است عاشق بودن و ندیدن گوشه چشمی از معشوق ، معشوقی که

خود عاشق معشوق دیگری بود.

غریبه ای از جنس خویش

fati1989 — Sat, 02 May 2009 20:17:18 GMT

رویای خیس کودکی چه بی ثمر با باد می رفت . کودکی که سن قلبی اش به درازا

می کشید .

در میان این عصر خاموش به دنبال خویش می گشت ، خودی که تا ابد محکوم به

پذیرفتن آن شده بود.

و او که بود؟

انعکاس آوایی تلخ یا زیبایی پنهان شده در تاریکی .

غرق شدن در مرداب عادت

fati1989 — Mon, 27 Apr 2009 10:33:18 GMT

صدای قارقار کلاغی از دور به گوش می رسید . آوای محزونی که بوی طرد شدن می داد .

او نازیبا بود ، پس منفور خوانده شد .

وسهم او از زندگی چه بود ؟!

عجیب است این رسم کهنه عادت ، عادت به نداشتن نگاهی نو و تازه .

و حتی ، عادت به مرگ ماهی قرمزی که بوی نوروز می داد .

دویدن ها و نرسیدن ها

fati1989 — Thu, 23 Apr 2009 13:46:18 GMT

تو مانند کوه استوار و سربلند هستی

و من مانند تپه های شنی کویر بی ثبات و نا پایدار

کوه تحمل دیدن نا پایداری را ندارد

اما تپه های کویر همیشه در حسرت یک زندگی پایدار و استوار به سر

می برند

اما افسوس که نمی دانند

باد با کویر انس گرفته است

یه پست متفاوت!

fati1989 — Tue, 07 Apr 2009 22:12:10 GMT

**بنام او که هرچه داریم و نداریم از حکمت اوست**

سلام سلام سلام...

این وبلاگ واگذار شد!

چون دلم نمی خواست اینجا سوت و کور بشه از یکی از دوستانم خواهش کردم که زحمت به روز رسانی را بکشد...از این به بعد دوست خوبم، نسیم جان؛ دست نوشته های خوب و قشنگش را در این وبلاگ قرار خواهد داد که این افتخاری است بس عظیم برای بنده ی حقیر!

"آخرین پست من"

چند روز پیش با یکی از استادهام که همیشه مثل یک برادر بزرگتر نسبت به من لطف داشته و در امور مختلف راهنمای خوبی واسم بوده و خیلی جیزها ازش یاد گرفتم؛ صحبت می کردم. صحبت از بخشش و بزرگی خدا شد...یه داستانی رو برام تعریف کرد که خیلی جالب بود. دوست دارم حسن ختام دست نوشته هام این داستان باشه...!

روزی حضرت موسی(علیه السلام) از خدا خواست تا بد ترین و بهترین بنده اش را به او نشان دهد! در حالی که حضرت در بیابان بود،پیرمردی به همراه یک پسربچه از آنجا عبور کرد. خداوند فرمود: این پیرمرد گناهکارترین فرد روی زمین بود. چندی بعد پیرمرد دوباره از آنجا عبور کرد و خداوند فرمود: این پیرمرد بهترین بنده ی من است! حضرت موسی(علیه السلام) تعجب کرد و علت را جویا شد... خداوند فرمود: بار اول که آن پیرمرد به همراه آن پسر از اینجا عبور می کرد؛ پسرک از او پرسید: گناهان تو به چه اندازه است؟ پیرمرد گفت: به اندازه ی خارهایی که در این بیابان وجود دارد و شاید هم بیشتر! سپس پسرک پرسید: بخشش خداوند به چه اندازه است؟ و پیرمرد این چنین پاسخ داد: بسیار بسیار بیشتر از تمام خارهای موجود در بیابان ها!!! همین جا بود که گناهان گذشته اش را بخشیدم و هم اینک او بهترین بنده ی من است!

با توجه به این که سال، سال اصلاح الگوی مصرف هست و این پست هم آخرین پست بنده؛ می خوام در همین پست همه چیز رو بگنجانم...!

بنابراین جا داره نوروز ۱۳۸۸،نوروز۱۳۸۹،نوروز۱۳۹۰،تولدم،تولدتان،پیشرفتتان،موفقیتتان،پیوندتان...،حلول ماه مبارک رمضان،عید سعید فطر،نیمه شعبان،عید سعید قربان و ... تبریک بگم. و همچنین از کامنت های گذاشته و نذاشته ی همتون قدردانی و سپاسگزاری میکنم...!

امیدوارم که هیچ یک از دوستان از دستم ناراحت نباشند و اگر هم گله و ناراحتی ای وجود داره به بزرگی خودتون ببخشید... مخصوصاً نیلوفر جون مهربون که همین جا از کارت پستال زیبا و نامه ی سرشار از لطفت تشکر میکنم. حق داری بگی بی وفا شدی اما از اونجایی که "غلط است که گویند دل به دل راه دارد؛ دل من ز غصه خون است دل تو خبر ندارد! " یه ذره بهم حق بده...! این چند وقته یا حس انجام یه سری از کارها رو ندارم یا وقتشو یا انرژیشو...!!!باز هم ممنون که به یادم بودی انشاالله که بتونم مهربونیتو جبران کنم...از سایر دوستان هم که در این مدت لطفشون رو به هر نحوی نثارم کردند کمال تشکر رو دارم...برای همتون آرزوی توفیق روزافزون،سعادت و سلامت،سربلندی و سر افرازی و عافیت و عاقبت به خیری میکنم...!

خداحافظی رو دوست ندارم؛ پـس ســـــــــلام!

ســــــلام؛ همین حالا

همین حـالا کـه مــــن تـــنـهام!

التماس دعا

دست حق به همراتون

ابزار زندگی روزمره

fati1989 — Mon, 06 Apr 2009 20:08:18 GMT

**بنام او که هرچه داریم و نداریم از حکمت اوست**

ابزار زندگی روزمره

- خلال دندان

تا به یاد داشته باشید که باید قابلیت های خوب دیگران را تشخیص دهید و برگزینید

- نوار لاستیکی

تا به خاطر داشته باشید که انعطاف پذیر باشید. همیشه اوضاع بر وفق مراد ما نیست، اما مشکلات حل خواهند شد

- مداد

تا به خاطر داشته باشید برکاتی که هر روز نصیبتان می شود،یادداشت کنید

- پاک کن

تا به خاطر داشته باشید که همه اشتباه می کنند و این طبیعی است

- آدامس

تا به یاد داشته باشید با تلاش مداوم و چسبیدن به کاری می توان آن را انجام داد

- شیرینی خوشبو

تا به خاطر داشته باشید که شما تمام شیرینی زندگی خانواده و دوستانتان هستید

- آب نبات

تا به خاطر داشته باشید که هرکسی نیاز دارد بوسیده یا در آغوش گرفته شود.

- چای کیسه ای

تا به شما یادآوری کند که هر روز آرام باشید و به سراغ الطافی که شامل حالتان شده بروید.برای دنیا ممکن است شما فقط یک فرد باشید، اما کسی هم است که ممکن است شما تمام دنیایش باشید

بعضی از مردم از اینکه خداوند روی گل رز خار قرار داده شکایت می کنند، در حالی که عده ای او را برای قرار دادن گل رز در میان خارها می ستایند

دست حق به همراتون